(''Κλίκ'' επί της φωτό για ''άνοιγμα'' )
Τα δέντρα είναι πανάρχαια πουλιά
Που δεν τα΄αφήσαν να πετάξουν
Στις κρίσιμες ώρες της δημιουργίας
Κι εκείνα το αποδέχτηκαν.
Γι΄ αυτό έρχονται και κουρνιάζουν
Στα κλαδιά τους τα πουλιά
που αντισταθήκανε
Κερδίζοντας τον ουρανό.
Σύμφωνα με άλλη άποψη
Τα δέντρα είναι τα σκελετωμένα χέρια των νεκρών
Που ξεφυτρώνουν αθόρυβα απ΄το χώμα
Και μας προσφέρουν ταπεινά
-με μόνο αντάλλαγμα να μας αγγίξουν φευγαλέα-
Τους εύγευστους καρπούς που κλέβουν
Από τους κήπους του Επέκεινα. (*)
(*)
Ποίημα ''Μοιραία Λάθη''
-Κατερίνας Καριζώνη
Ποίημα ''Περί Αμαδρυάδων"
- Νίκου Εγγονόπουλου
Ποίημα ''Μοιραία Λάθη''
-Κατερίνας Καριζώνη
Ποίημα ''Περί Αμαδρυάδων"
- Νίκου Εγγονόπουλου






























































